Κλειστό λόγω διακοπών!!!

Μετά από 1 βδομάδα διακοπών και μακριά από κάθε pc θα πάω για άλλη 1 βδομάδα Αθήνα στο rockwave και μετά αλλού! Εντυπώσεις από rockwave έρχονται!

O Ηλιος και το Φεγγάρι

Τα πραγματα θα γίνουν πιο πολύ όπως το θέλω αν γίνω καλός. Κινούμαι την ημέρα με τον ήλιο και όχι τη νύχτα με το φεγγάρι. Αλλά και ο ήλιος και το φεγγάρι είναι κομμάτια του εαυτού μας. Πρέπει κάπως να τα συνδυάσουμε... το θέμα είναι αν θα τα καταφέρουμε.

Το καλό και το κακό δεν βρίσκεται αλλού αλλά μέσα μας. The Demon i s your friend. He is part of you...

Τζόγος και Νέα Οικονομία

Κάνοντας μια βόλτα στη Θεσσαλονίκη παρατήρησα ότι έχει γεμίσει ο τόπος Ιντερνετ Καφέ. Με φιμέ τζάμια, τους υπολογιστές κρυμμένους στο βάθος και πορτιέρηδες να βλέπουν ποιος πάει να μπει.

Πριν μερικά χρόνια ο Τριανταφυλλόπουλος (ο οποίος αποκαλύπτει τα πράγματα τα οποία όλοι ξέρουμε) είχε κάνει ένα θέμα σχετικά με τα φρουτάκια. Ξαφνικά άρχισαν όλοι να ασχολούνται με το θέμα, να κατάσχονται μηχανήματα σε όλη την Ελλάδα, μέχρι να ψηφιστεί ένας νόμος για την απαγόρευση τους. Τα αποτελέσματα του νόμου κωμικοτραγικά, υπολογιστές που κατασχόντουσαν σε Internet Cafe (κανονικά) λόγω του ότι μπερδεύτηκαν τα παίγνια με τα ηλεκτρονικά παιχνίδια τα οποία παίζονται στους υπολογιστές, δικαστήρια και εξευτελισμός στην Ευρώπη σαν τη χώρα που έχει απαγορέψει τα παιχνίδια. Σταδιακά η κατάσταση ηρέμησε, έγιναν διεκρινίσεις ότι τα παιχνίδια υπολογιστών δεν εμπίπτουν στη νομοθεσία αυτή, και τα μαγαζιά τα οποία είχαν φρουτάκια ξανάνοιξαν και κανείς δεν ασχολείται πλέον μαζί τους.

Ο τζόγος υπάρχει και στην Ελλάδα και νόμιμα. Καζίνο, ΟΠΑΠ και μέσω Ιντερνετ συνδέεται πολύς κόσμος στο εξωτερικό να παίζει παιχνίδια με χρήματα. Υπάρχει γιατί έσοδα για το κράτος δημιουργεί και θέσεις εργασίας και αυξάνει το ΑΕΠ συνεπώς. Ο τζόγος είναι και εξάρτηση (με συμπτώματα παρόμοια με την εξάρτηση στην ηρωίνη!), αλλά λόγω του ότι τα οφέλη είναι μεγαλύτερα από την μη ύπαρξη του υπάρχει νόμιμα σε όλες σχεδόν τις χώρες του κόσμου.

Το ότι υπάρχει ένα τεράστιο κύκλωμα παράνομου τζόγου στην Ελλάδα είναι γεγονός. Αυτό οφείλεται καθαρά στην μη ύπαρξη νόμιμου προιόντος. Ο κάτοικος της επαρχίας δεν έχει ένα καζίνο δίπλα του. Οπως και ο κάτοικος της Αθήνας ή της Θεσσαλονίκης μπορεί να το έχει κοντά του αλλά όχι δίπλα από το σπίτι του. Επίσης στο Ιντερνετ υπαρχει ατέλειωτη ποικιλία παιχνιδιών, ηλεκτρονικό στοίχημα με καλύτερους όρους και αποδόσεις από αυτό του παραδοσιακού. Συνεπώς από άποψη μάρκετινγκ το παράνομο είναι και πιο εύκολα προσβάσιμο, σε καλύτερη τιμή, είναι καλύτερο σαν προϊόν και διαφημίζεται κανονικά στις εφημερίδες και στο Ιντερνετ. Το marketing mix δεν υστερεί πουθενά!

Η νομιμοποίηση είναι η καλύτερη λύση, γιατί ακόμα και αν κλείσεις τα κέντρα του παράνομου τζόγου (κάτι που δεν βλέπω να γίνεται) δεν μπορείς να αστυνομεύσεις το Ιντερνετ. Λόγω του ότι τα κέντρα στοιχημάτων είναι νόμιμα σε άλλες χώρες της ΕΕ, έχουμε διακίνηση υπηρεσίας (η οποία φορολογείται κανονικά στο κράτος μέλος) δεν είναι δυνατή η απαγόρευση της διεξαγωγής του. Ετσι με ένα σύστημα αδειοδότησης των κέντρων αυτών νέες θέσεις εργασίας θα δημιουργηθούν, θα αποκτηθούν φορολογικά έσοδα από νόμιμες επιχειρήσεις και θα υπάρχει πλήρης έλεγχος αυτών των δραστηριοτήτων. Επίσης με την δημιουργία (και αδειοδότηση) Internet casinos και γραφείων στοιχημάτων στην Ελλάδα θα υπάρξουν και επενδύσεις από το εξωτερικό (οι οποίες τώρα κατευθύνονται σε μικρά νησιά της Καραιβικής, στη Μάλτα και στα Νορμανδικά νησιά) και φορολόγηση αυτών των επιχειρήσεων. Τα έσοδα από μια τέτοια κίνηση θα είναι τεράστια, αλλά δεν υπάρχει πολιτική βούληση.

Η νέα οικονομία όμως αποθαρρύνεται στην Ελλάδα. Η γραφειοκρατία που υπάρχει σε ενισχύει στο να ανοίξεις την ίδια επιχείρηση στο έδαφος μιας άλλης Ευρωπαικής χώρας και να αποστέλεις τα μη ηλεκτρονικά σου προιόντα στην Ελλάδα, από το να κάνεις την εταιρεία στην Ελλάδα. Το clearing των πιστωτικών καρτών ηλεκτρονικά, είναι για τις Ελληνικές τράπεζες μια τρύπα στην ασφάλεια τους όπως την βλέπουν. Τα e-shops είναι εξαιρετικά περιορισμένα λόγω αυτής της κατάστασης (ή λειτουργούν σχεδόν αποκλειστικά με αντικαταβολή).

Η Ελληνική αγορά είναι ακριβή στα καταναλωτικά προϊόντα λόγω έλλειψης ανταγωνισμού. Η νέα οικονομία μέσω του Ιντερνετ είναι αυτή που θα ρίξει τις τιμές μια και θα αυξήσει τον ανταγωνισμό και θα δώσει στον πολίτη γνώση των τιμών. Το ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε επίπεδο ανταγωνισμού πολύ πίσω σε σχέση με τις Ευρωπαικές χώρες την κάνει να έχει ακόμα και για προιόντα υπηρεσιών (π.χ. Τουρισμός) που παράγονται στην Ελλάδα πολύ υψηλές τιμές. Ομως με την διάδοση του ηλεκτρονικού εμπορίου θα μπορεί να επέλθει ανάπτυξη της αγοράς. Ο ρόλος του κράτους είναι να δημιουργήσει τις συνθήκες και οφείλει να το πράξει.

Θεσσαλονίκη

Προτιμώ τελευταία να διαβάζω Βlogs αντί να γράφω. Η και να γυρνάω. Μόνο που στην Αριδαία κοντά με μάζεψε ένας συνοριοφύλακας και προσπαθούσε να καταλάβει τι κάνει ένας από Αυστραλία που σπουδάζει Χανιά μένει Θεσσαλονίκη με τη μητέρα του Αθήνα εκεί. Μπλεγμένη ιστορία σωστά? Πέτυχα στο υπόλοιπα blog τους λόγους που μαρέσει η Θεσσαλονίκη και είμαι εδώ, όπως και τα αρνητικά της πόλης. To mikro blog . Να οι λόγοι μαζεμένοι που με έκαναν να θέλω να μείνω εδώ.

Links και Linkoπουλα!

Γυρνώντας στις ιστοσελίδες, είδα ένα ενδιαφέρον πράγμα. Link από άλλους για το Blog μου.
Σκέφτηκα ότι εκεί δεξιά έχω χώρο να βάλω και εγώ τα blog που διαβάζω οπότε δεξιά τους έχουμε.

Κρατικός Αθλητισμός

Από την ειδησεογραφία είδα το εξής: Ο Μάκης Ψωμιάδης επιστρέφει σαν ιδιοκτήτης του Ακράτητου, οι Ελληνικές ομάδες θέλουν να μπουν στο στοίχημα με σκοπό να πάρουν χρήματα.

Το στοίχημα είναι μια έννοια ταυτόσημη με τον αθλητισμό. Οπότε σωστό και λογικό είναι να μπουν και οι Ελληνικές ομάδες στο στοίχημα. Γιατί όμως να παίρνουν χρήματα από τον οργανισμό που διεξάγει το στοίχημα? Πληρώνει το "Πάμε Στοίχημα" χρήματα στις Ιταλικές, Αγγλικές, Ισπανικές ή ακόμα και στις Ελληνικές ομάδες όταν αυτές αγωνίζονται στα Ευρωπαϊκά παιχνίδια? Ή πληρώνουν οι ξένες εταιρείες στοιχημάτων expekt, eurobet, betandwin, betoto, interwetten (...) έστω και ένα ευρώ για να βάζουν τους Ελληνικούς αγώνες στα κουπόνια τους? Οι Ελληνικές ομάδες βέβαια με καθεστώς έτσι θέλω θα πάρουν χρήματα. Στην ανάγκη θα αναβάλλουν τους αγώνες, ώστε να εκβιάσουν.

Αυτό που συζητιέται είναι αν οι Ελληνικοί αγώνες είναι αξιόπιστοι (λες και δεν έχουν συμβεί φαινόμενα στημένων αγώνων και ο παίκτης δεν θεωρεί το στήσιμο σαν πιθανότητα) αν θα υπάρχει ασυμβίβαστο και αν θα μπουν οι ξένοι Book μέσα στην Ελλάδα με πρακτορεία (γιατί μέσω του Ιντερνετ ήδη είναι στην Ελλάδα) να τους φάνε την πίτα μέσα από το στόμα. Ομως όλα γίνονται για το οικονομικό.

Οι Ελληνικές ομάδες δεν μπορούν παρά να ζουν με άλλους πόρους. Εκτός αν μειώσουν τον προυπολογισμό τους. Κάτι που δεν θέλουν να κάνουν. Ετσι χρωστάνε παντού και συνέχεια τους χαρίζονται τα χρέη. Βρέθηκε ένα άρθρο 44 το οποίο άγνωστο με ποια κριτήρια φτιάχτηκε και χαρίστηκαν τα χρέη πρόσφατα σε πολλές ομάδες. Μέχρι τα επόμενα, γιατί καμία ομάδα δεν είναι συνεπής στις πληρωμές της, διότι αναπόφευκτα αν τα έσοδα είναι πολύ μικρότερα από τα έξοδα σύντομα χρωστάς. Για να ξεπληρώσουν τα χρέη και να διατηρήσουν τους προϋπολογισμούς τους, ζητάνε επιχορήγηση από όπου βρεθεί, τώρα βρέθηκε το στοίχημα.

Ο Αρης έπεσε στην Β' Εθνική, 31 βουλευτές κατέθεσαν επερώτηση στη Βουλή για να μείνει στην Α. Το ότι η Α Εθνική θα έπρεπε να αποτελείται από 10 ομάδες όμως (και όχι 18 ή 20 που θέλουν να τις κάνουν) το ξεχνάνε. Ενα πρωτάθλημα όπως της Σκωτίας με 10 ομάδες και 3 (ή 4) γύρους πιο ελκυστικό θα ήταν και θα είχε πιο πολύ ενδιαφέρον μια και θα έπαιζαν οι μεγάλες ομάδες πιο πολλές φορές μεταξύ τους. Επίσης οι ομάδες θα πρέπει να είναι οικονομικά καθαρές. Δηλαδή με τα σημερινά δεδομένα (άσχετα πως δημιουργήθηκαν αυτά) θα έπρεπε να έχουμε ένα πρωτάθλημα με Ολυμπιακό, Παναθηναϊκό, ΑΕΚ, Ξάνθη, Αιγάλεω, Χαλκηδόνα, Ιωνικό, Λάρισα, Καλλιθέα και Νέος Πανιώνιος. Ισως και υπό προϋποθέσεις ο Απόλλων Καλαμαριάς. Γιατί ένας ΠΑΟΚ που λέει ότι είναι μεγάλη ομάδα, πρώτα θα πρέπει να μάθει να μην χρωστάει και να οργανωθεί διοικητικά, ο Ηρακλής να αποκτήσει διοίκηση και να μην περιμένει από κάποιον να χαρίζει χρήματα στην ομάδα, ο ΟΦΗ να πάει στη Β Εθνική μια και είναι θυγατρική ομάδα (όπως στην Ισπανία που υπάρχουν και επίσημες θυγατρικές των ομάδων) και χρεοκοπημένη, Ο Εργοτέλης θα έπρεπε να ήταν στην κατηγορία αλλά αγωνιστικά απέτυχε.

Ναι καλύτερα είναι ένα πρωτάθλημα 10 ομάδων με τις 8 από την Αθήνα. Που θα παίζουν μπροστά σε λίγο κόσμο αλλά θα είναι σοβαρές και οργανωμένες. Αν επαρχιακές ομάδες γίνουν και αυτές σοβαρές και οργανωμένες ας ανέβουν αυτές να τις αντικαταστήσουν. Ομως δεν αρκεί η ύπαρξη κόσμου για να γίνει μια ομάδα μεγάλη ή έστω ανταγωνιστική. Το πρόβλημα είναι στη νοοτροπία και γιαυτό καμία επαρχιακή ομάδα (εκτός από τη Λάρισα) δεν έχει πάρει πρωτάθλημα. Ούτως ή άλλως σε όλα τα επίπεδα οι 3 μεγάλες Αθηναϊκές ομάδες είναι πολύ μεγαλύτερες από όλες τις ομάδες της Α Εθνικής μαζί. Οπότε καλύτερα το πρωτάθλημα να περιστρέφεται γύρω από αυτές παρά να έχουμε ένα πρωτάθλημα με χρεωκοπημένες ομάδες.

Ομως αντί να μεγαλώνουν οι μικροί στην Ελλάδα, μικραίνουν οι μεγάλοι. Ετσι είδαμε φέτος τις μεγάλες ομάδες να έχουν γίνει πιο μικρές αγωνιστικά. διοικητικά ο Ολυμπιακός να κάνει τα άπειρα λάθη, ο Παναθηναϊκός το ίδιο, η ΑΕΚ να κοντεύει να διαλυθεί επειδή πήγε ανέλπιστα καλά, ο ΠΑΟΚ να αποδεικνύει ότι είναι μικρή ομάδα (που παρόλα αυτά του φταίει πάντα το Αθηναϊκό κατεστημένο). Η Ξάνθη να μην θέλει να ανέβει πάνω από την 4η θέση. Οι υπόλοιπες ομάδες να κάνουν ότι μπορούν αλλά να μην έχουν δυνατότητα για κάτι παραπάνω.

Για του χρόνου, αν και είναι νωρίς ακόμα για προβλέψεις, ο Ολυμπιακός (αν με την πρώτη αποτυχία δεν αρχίσουν οι γκρίνιες) με την ΑΕΚ θα πάνε για πρωτάθλημα, ο Παναθηναϊκός θα συνεχίζει να τρώει τα παιδιά του και θα διώξει και τους υπόλοιπους λούζερς μετά τον Φύσσα, τον Καραγκούνη, τον Μπασινά, τον Κυριάκο, τον Σεϊταρίδη, τον Λυμπερόπουλο, τον Νικοπολίδη, ο ΠΑΟΚ θα παλέψει για το σεντόνι μέχρι να του φύγει πάλι. Η Ξάνθη θα πάει για την 3η θέση ΑΝ και εφόσον έχει κόσμο στο γήπεδο, αλλιώς και η 4η καλή θα είναι. Η Χαλκηδόνα-Ατρόμητος θα βγουν πάλι για το UEFA (και μάλλον θα τα καταφέρει φέτοςαν δεν φύγει ο Εμπέντε μια και η ομάδα ξεκινάει από το 1), Οι υπόλοιπες ομάδες θα είναι πιθανές τόσο για υποβιβασμό, όσο και για έξοδο στην Ευρώπη. Αλλά εκεί που πέφτει το μεγάλο ερώτημα είναι ο Ακράτητος. Εκεί θα βρίσκεται κάποιος ο οποίος θα θέλει να ρίξει πολλά χρήματα με κάποιο σκοπό.

Το ζητούμενο να βελτιωθεί το πρωτάθλημα δεν είναι πιθανό. Η να κάνουν οι Ελληνικές ομάδες κάποια αξιόλογη πορεία στην Ευρώπη. Διότι στην Ευρώπη ότι πληρώνεις πσίρνεις και δεν αρκεί ένας Ριβάλντο αλλά χρειάζονται τουλάχιστον 4. Το UEFA που είναι πιο βατός στόχος δεν μας απασχολεί μέχρι να φτάσουμε ημιτελικά. Τέλος οι πρωτοκλασάτοι Ελληνες παίκτες θα προτιμήσουν να φύγουν στο εξωτερικό ώστε να δουλέψουν σε μια χώρα που θα μπορούν να κάνουν τη δουλειά τους χωρίς εξωαγωνιστικά προβλήματα. Οπότε θα μείνουμε με τους 2ης διαλογής ή τους αποτυχημένους στη χώρα τους ξένους.

Η Ιταλία δεν γυρίζει πίσω!

€ Το νέο μας νόμισμα. Οχι και τόσο νέο μετά από 3,5 χρόνια αν και αρκετοί ακόμα σκέφτονται σε εκείνο το περίεργο νόμισμα που άκουσα παλιά και το έλεγαν δραχμές. Οι περισσότεροι δεν το έχουν ξεχάσει τελείως και ακόμα μιλάνε για δραχμές, χιλιάρικα και εκατομύρια (ειδικά για μεγάλα ποσά). Στην Ιταλία δεν το ξέχασαν καθόλου ότι πριν είχαν άλλο νόμισμα.

Σε πρόταση που έκανε ο Ιταλός υπουργός Roberto Maroni, ζητάει την επιστροφή της Lira ως νόμισματος στην Ιταλία (Λιρέττα όπως την λέγαμε στην Ελλάδα). Ο αντιευρωπαϊσμός ξυπνάει. Η αλήθεια είναι ότι το νέο νόμισμα ώθησε (μετά το πρώτο 6μηνο που εισήλθε σε όλες τις χώρες της Ευρώπης) μεγάλες ανατιμήσεις, μια και οι στρογγυλοποιήσεις γινόντουσαν πάντα προς τα πάνω. Στις πιο "φτηνές" χώρες της ΕΕ όπως η Ελλάδα οι τιμές αυξήθηκαν, σε σημείο να ανταγωνίζονται τις αντίστοιχες Ευρωπαϊκές, κάτι αναμενόμενο για όποιον έχει βασικές οικονομικές γνώσεις. Ομως λόγω του ότι οι μισθολογικές κλίμακες παρέμειναν στα ίδια επίπεδα, το πραγματικό εισόδημα του καταναλωτή μειώθηκε. Ετσι αρκετοί αναπολούν τις εποχές των Ευρωπαϊκών νομισμάτων όπου το πραγματικό εισόδημα ήταν μεγαλύτερο.

Η λαϊκή παροιμία χτυπάμε το σαμάρι γιατί μας φταίει ο γάιδαρος σε όλο της το μεγαλείο. Αντί η Ελλάδα σαν χώρα να εκμεταλλευτεί το χαμηλότερο εργατικό της κόστος τόσα χρόνια, τις επιδοτήσεις που τόσο απλόχερα έπαιρνε από την ΕΕ (και οι οποίες επιστρέφονταν αναξιοποίητες) κατάφερε να παραμείνει πολύ χαμηλά στην οικονομική της ανάπτυξη. Ομως, το παρελθόν το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να μας διδάσκει, οπότε στην τωρινή κατάσταση απαιτούνται βαθιές τομές. Πρέπει επιτέλους να μπουν οι απαραίτητες βάσεις για την ανάπτυξη της χώρας. Πέρα από τα χιλιοειπωμένα για τον περιορισμό και την αύξηση της αποδοτικότητας του δημοσίου, αυτό που πρέπει να γίνει είναι να δοθούν πραγματικά κίνητρα για την είσοδο ξένων επενδύσεων στην Ελλάδα, όπως και για την δημιουργία Ελληνικών. Ενα από αυτά δεν είναι άλλο από την εναρμόνιση του Λογιστικού σχεδίου με αυτού της υπόλοιπης Ευρώπης, όπως και της απλοποίησης της δημιουργίας επιχειρήσεων. Διότι αν στην υπόλοιπη Ευρώπη μπορεί κάποιος να δημιουργήσει επιχείρηση σε 1 εβδομάδα, στην Ελλάδα απαιτούνται τόνοι γραφειοκρατίας. Οπότε λογικό είναι οι ξένες επενδύσεις στην χώρα να είναι στο μηδέν, οι δε Ελληνικές να περιορίζονται στις παροχές υπηρεσιών.

Κάτι άλλο το οποίο ακούμε για την Ελλάδα συνεχώς, είναι η γεωπολιτική της θέση. Σταυροδρόμι πολιτισμών, μεταξύ Ευρώπης, Ασίας και Αφρικής. Η οποία αξία της είναι στο μηδέν πλέον μια και κανείς δεν επιθυμεί να έχει σαν ενδιάμεσο σταθμό την Ελλάδα, είτε πλοίο είναι αυτό, είτε αεροπλάνο. Η αιτία είναι τα πολύ υψηλά τέλη τα οποία υπάρχουν στους αερολιμένες και στους θαλάσσιους λιμένες. Τα οποία εκτός των άλλων επηρεάζουν και τον τουρισμό σημαντικά, ο οποίος δεν είναι τυχαίο ότι παρουσιάζει μεγάλη ύφεση από την εποχή εισαγωγής του τέλους υπέρ του αεροδρομίου Σπάτων.

Η δε Ιταλία δεν γυρίζει πίσω, αντίθετα θέλει να ενισχύσει την Ευρωπαϊκή της πολιτική και να μην γκρεμίσει το έργο της Ευρώπης. H Ελλάδα θέλει να γυρίσει πίσω όμως. Πριν από πολλά χρόνια είχε κάνει μια πρόταση (η οποία είχε συζητηθεί πολύ στην Ευρώπη, αλλά όχι στην Ελλάδα) η Νομαρχία Χανίων να ονομαστεί το Ευρώ ΜΝΑ*. Η Ελλάδα θέλει να γυρίσει πίσω στην εποχή που συναλλασόμασταν με τις αρχαίες δραχμές, αλλά δυστυχώς αυτή η εποχή έχει περάσει. Οι προκλήσεις της σημερινής εποχής είναι πολύ σημαντικές και η Ελλάδα έχει την ευκαιρία σαν σύνορο της ΕΕ να αναπτυχθεί λόγω του εμπορίου. Ομως μπορεί λόγω των κλυδωνισμών που θα έρθουν να βρεθεί εκτός Ευρώπης. Διότι ανήκωμεν στα Βαλκάνια.

* Το 1997 είχε κάνει την πρόταση η Νομάρχης Χανίων Αλέκα Μαρκογιαννάκη την οποία μπορείτε να δείτε στην Wayback Machine. Δυστυχώς χωρίς εικόνες.

Στρατός και ανάπτυξη

Εχοντας γεννηθεί στο εξωτερικό, θεωρώ πολύ πιθανό με το τέλος των σπουδών μου να επιστρέψω εκεί. Σε συζήτηση που είχα με φίλους μου περί στρατού, ο οποίος υποστήριζε ότι εκεί θα δεινοπαθήσω, ήρθε η φυσιολογική απάντηση ότι όταν τελειώσω τη σχολή θα φύγω Αυστραλία και δεν θα πάω στρατό. Σχετικά με το θέμα πέτυχα στην εφημερίδα Απόφαση, αυτό το ενδιαφέρον άρθρο με τίτλο Λούφα και… απαλλαγή στις Ένοπλες Δυνάμεις. Δείχνει ότι αρκετοί άλλοι ακολούθησαν και ακολουθούν το παράδειγμα μου. Φεύγουν από την Ελλάδα για αυτό το λόγο.



Σύμφωνα με το άρθρο 282.000 Ελληνες βρίσκονται στο εξωτερικό για να αποφύγουν τη στράτευση. Ταυτόχρονα στην Ελλάδα βρίσκονται αντίστοιχος αριθμός μεταναστών, ίδιας ηληκίας οι οποίοι έχουν καλύψει το κενό που άφησαν οι προηγούμενοι πίσω τους. Υπάρχει ο μύθος ότι ο μετανάστης είναι ο εργάτης, η πραγματικότητα είναι διαφορετική. Η Ελλάδα διώχνει τους Ελληνες, για να προσλάβει ξένους. Λόγω του ότι αυτοί οι ξένοι είναι από προοδευμένες Ευρωπαικές χώρες, δεν αντιμετωπίζουν το ρατσισμό που έχει κατακλύσει την Ελληνική κοινωνία. Ολοι θέλουν για γείτονα τους έναν Σουηδό ή Ολλανδό, αλλά όταν η εθνικότητα αλλάζει αλλάζει και η γνώμη. Αλλά αυτό είναι άλλο θέμα.

Ενας ξένος, από την ΕΕ στην Ελλάδα, έχει ίδια δικαιώματα με έναν Ελληνα. Μπορεί να εργαστεί κανονικά, να διοριστεί και στο δημόσιο, να κάνει παροχές υπηρεσιών, να πάρει επίδομα ανεργίας και οτιδήποτε άλλο επιθυμεί. Ταυτόχρονα δεν έχει την στρατιωτική υποχρέωση. Ομοια ένας Ελληνας μπορεί να εργαστεί στο εξωτερικό σε μια χώρα της ΕΕ, χωρίς να έχει στρατιωτική υποχρέωση. Ετσι υπάρχει αυτό το αντικίνητρο για κάποιον να παραμείνει να εργαστεί στην Ελλάδα.

Για όσους παραμένουν στην Ελλάδα βέβαια, ο στρατός είναι μια αναγκαιότητα. Ολες οι προσλήψεις ζητούν εκπληρωμένες στρατιωτικές υποχρεώσεις. Αυτό όμως οδηγεί τους νέους σε μια κατάσταση 16 μηνών περίπου (12 θητεία, 3 μήνες για διακοπή αναβολής και 1 μήνας το ελάχιστο για την επανένταξη στην πολτική ζωή) εκτός της αγοράς εργασίας. Εκτός του ότι οδηγεί τους νέους να πραγματοποιούν σπουδές (συχνά ανώφελες ή που δεν τις επιθυμούν) με σκοπό την αναβολή. Δεν είναι τυχαίο ότι όλες οι ιδιωτικές σχολές στην Ελλάδα έχουν στις διαφημίσεις τους με μεγάλα γράμματα, ΑΝΑΒΟΛΗ ΣΤΡΑΤΕΥΣΗΣ. Λογιστικά για την μείωση της ανεργίας, το μέτρο αυτό είναι καλό διότι 60.000 φαντάροι δεν αποτελούν ανέργους.

Στην υπόλοιπη Ευρώπη (πλην Γερμανίας και Φινλανδίας) όπου δεν υπάρχει υποχρεωτική στράτευση, ο νέος μπαίνει στην αγορά εργασίας με την αποφοίτηση του από το σχολείο. Επίσης βλέπει τις σπουδές σαν επένδυση για τον εαυτό του, λόγω αυτής της νοοτροπίας, και όχι ως ευκαιρία να περάσει ακόμα κάποια χρόνια με το γονικό εισόδημα. Συμβάλλει σαν εργαζόμενος στην οικονομική ανάπτυξη της χώρας και δεν μπαίνει στο "ψυγείο" για μερικά χρόνια.

Από στρατιωτικής άποψης η θητεία υπάρχει για την άμυνα της χώρας από εξωτερικούς εχθρούς. Ομως στην πράξη η θητεία είναι χαμένος χρόνος, όπως θα πουν όσοι έκαναν πρόσφατα θητεία. Διότι η εκπαίδευση την οποία παίρνεις στο στρατό δεν πρόκειται να την χρησιμοποιήσεις μετά στην πολιτική σου ζωή. Ταυτόχρονα η υποχρεωτική φύση της, οδηγεί τους στρατιώτες στην αντιπαραγωγικότητα, Τέλος μέσω του στρατού δημιουργείται ένας μηχανισμός πολιτικών συναλλαγών. Υπάρχουν στρατόπεδα για τη συντήρηση τοπικών κοινωνιών, όπως και για τη δυνατότητα μετάθεσης του καθέ στρατιώτη στον τόπο κατοικίας του, αρκεί να έχει το ανάλογο "βύσμα".

Η καθιέρωση επαγγελματικού στρατού, εκτός από ότι θα φέρει στον τομέα τους ανθρώπους που πραγματικά θέλουν να ασχοληθούν με το αντικείμενο, στρατιωτικά θα ωφελήσει λόγω της καλύτερης εκπαίδευσης την οποία θα έχουν αυτά τα στελέχη. Ο μύθος που υπάρχει είναι ότι η λύση αυτή είναι ακριβή, καταρρίπτεται από το γεγονός, ότι οι Ελληνικές ένοπλες δυνάμεις είναι μεγαλύτερες από της Μεγάλης Βρεταννίας που έχει εκστρατετυικά σώματα σε όλο τον κόσμο (140000 έναντι 120000) ακριβώς λόγω της ύπαρξης στρατοπέδων παντού, σε κάθε νομό. Οπως επίσης και το ότι το πραγματικό κόστος των ενόπλων δυνάμεων βρίσκεται όχι στους μισθούς, αλλά στους εξοπλισμούς και τα κόστη συντήρησης των. Οι έμμισθοι αυτή τη στιγμή στις ένοπλες δυνάμεις είναι κάπου 90000 δηλαδή η αύξηση τους δεν είναι ιδιαίτερα σημαντική. Ταυτόχρονα η αποδοτικότητα τους θα αυξηθεί. Τέλος η ανάπτυξη του ΑΕΠ που θα προέλθει από τους νέους εργαζόμενους θα είναι ιδιαίτερα σημαντική και είναι ο κυριότερος λόγος για τον οποίο έχει καταργηθεί η θητεία στις Ευρωπαικές χώρες.

Η Ελληνική κοινωνία δεν ασχολείται με το θέμα. Αν και Συνταγματικά είναι δυνατή η κατάργηση την επόμενη μέρα, οι περισσότεροι λόγω της νοοτροπίας ότι δεν τους απασχολεί τους ίδιους άμεσα το πρόβλημα δεν ενδιαφέρονται. Η λογική του πήγα και εγώ, να πας και εσύ ή του να πας στρατό να γίνεις άντρας κυριαρχεί. Παραδόξως πολιτικά ο μόνος που πήρε πολιτική άποψη για κατάργηση της θητείας είναι ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ κ. Καρατζαφέρης ("Η θητεία ή πρέπει να γίνει 30 μήνες ή να καταργηθεί τελείως) άσχετα αν δεν το εννοεί πραγματικά.

Η στρατιωτική θητεία τέλος δεν είναι μόνο υποχρέωση, είναι και δικαίωμα. Θα πρέπει το Ελληνικό κράτος να επιτρέπει στον οποιοδήποτε Ελληνα να καταταγεί στο στρατό για κάποιο χρονικό διάστημα, να τον αμείβει όπως τον επαγγελματία και να του δίνει κίνητρα για αυτή του την πράξη (μόρια για διορισμό στο δημόσιο ή άλλα σώματα). Ομως προτιμάται ο μηχανισμός που υπάρχει τώρα.

Τελικά, ο φίλος μου θα παραμείνει θυμωμένος. Εγώ θα φύγω σε μερικά χρόνια πίσω, η Ελλάδα θα συνεχίσει να κοιμάται. Δυστυχώς υπάρχει η Γερμανία με υποχρεωτική θητεία ακόμα, οπότε η ΕΕ δεν θα μας στείλει εντολή να καταργήσουμε τη θητεία για να αναπτυχθούμε. Ετσι οι Ελληνες θα έχουν το κίνητρο να αναπτύξουν την ΕΕ εκτός από την ίδια την Ελλάδα.