Οι ξένοι είναι καλύτεροι από τους Ελληνες

Επιστροφή από τις μεγάλες διακοπές μου. Πάντα γίνεται το παράξενο όταν λείπω να γίνονται διάφορα σημαντικά γεγονότα. Ετσι μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις στο Λονδίνο οι οποίες θα δημιουργήσουν τη νέα τάξη πραγμάτων όπου θα έχουμε τον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας. Αλλά μια και σε αυτό το θέμα πολλά GB ηλεκτρονικού μελανιού χύθηκαν θα προτιμήσω να ασχοληθώ με κάποιο άλλο θέμα.
Αθλητικό καθαρά το θέμα, όπως θα φανεί σε κάποιους αλλά στην πραγματικότητα είναι θέμα της κοινωνίας. Είχαμε τη μεγάλη μεταγραφή του Κωνσταντίνου από Παναθηναϊκό σε Ολυμπιακό. Συνταρακτικό γεγονός ότι ένας παίκτης φεύγει από τον ένα αιώνιο και πάει στον άλλον (στον οποίο πολύ πιθανόν οι οπαδοί του σε λίγες εβδομάδες να αρχίσουν να τον αποδοκιμάζουν). Αλλά βλέπουμε ένα φαινόμενο που συνηθίζεται στις Ελληνικές ομάδες.
Αντικαταστάτης του στον Παναθηναϊκό (μέχρι να βγει το πρόβλημα με τους χιαστούς οπότε χάλασε η μεταγραφή) ο Αλοϊσι. Με τα ίδια χρήματα περίπου (και κάπως περισσότερα) που πήρε ο Κωνσταντίνου από τον Ολυμπιακό. Καθαρά βλέπουμε ότι οι Ελληνικές ομάδες δεν θέλουν να δίνουν χρήματα και δεν δείχνουν εμπιστοσύνη στους Ελληνες (αν και Κύπριος είναι ο Κωνσταντίνου), αλλά δείχνουν στους ξένους οι οποίοι μπορεί να είναι αμφίβολης αξίας. Ετσι έφυγε από τον Παναθηναϊκό και ο Καραγκούνης (που τόσα χρόνια πληρωνόταν λιγότερο από 1εκ το χρόνο), από τον Ολυμπιακό ο Γιαννακόπουλος, από την ΑΕΚ ο Δέλλας (που δεν έκανε ούτε στον Αρη) και συμπληρώθηκε ένα σύνολο από παίκτες που αντικαταστάθηκαν από ξένους χωρίς το ανάλογο αποτέλεσμα.
Οι μικρότερες ομάδες πράτουν το ίδιο. Ο (Νέος για να μην έχει τα χρέη του παλιού) Πανιώνιος, έβγαλε ανακοίνωση προς τους Ελληνες παίκτες να ρίξουν τις απαιτήσεις τους για να μην τους αντικαταστήσει με κοινοτικούς (έδιωξε και τον Λαγωνικάκη). Ολες για να αντικαταστήσουν τους Ελληνες με ξένους και κοινοτικούς αμφίβολης αξίας (τους οποίους όμως τους πληρώνουν πολύ περισσότερο από τους εγνωσμένης αξίας Ελληνες). Σίγουρα οι καλοί ξένοι παίκτες ανεβάζουν το επίπεδο του ποδοσφαίρου (όπως και του μπάσκετ όπου επίσης γεμίσαμε κοινοτικούς) αλλά ειδικά στο ποδόσφαιρο ποιος καλός ξένος παίκτης θα έρθει στην Ελλάδα χωρίς να έχει πολλά αγωνιστικά προβλήματα ή να είναι άνω των 31?
Οι Ελληνες παίκτες βρήκαν την άκρη πάντως. Φεύγουν στο εξωτερικό όπου πληρώνονται καλύτερα. Οταν ως και ο Νατσούρας φεύγει στο εξωτερικό σημαίνει ότι οι πόρτες έχουν ανοίξει. Το ότι δεν θα πετύχουν όλοι δεν είναι κακό. Το κακό είναι αν δεν προσπαθήσουν. Ταυτόχρονα οι Ελληνικές ομάδες υποτίθεται ότι κυνηγούν μια Ευρωπαϊκή διάκριση. Αν δούμε τις ομάδες μικρών (ποδοσφαρικά) χωρών που κατάφεραν να φτάσουν σε κύπελλο UEFA τα τελευταία χρόνια θα δούμε ότι όλες σχεδόν βασίζονταν σε εγχώριους παίκτες (με προσθήκη λίγων ξένων). Στο Champions League οι ομάδες είναι πολυεθνικές γιατί μαζεύουν τους καλύτερους παίκτες από όλες τις χώρες του κόσμου. Αλλά αν πάρουμε και τις Ελληνικές ομάδες ο ΠΑΟ έφτασε τους 4 του CL με 3 ξένους, ο Ολυμπιακός στους 8 με 4 και σήκωσαν το κύπελλο μόνο στο Manager .
Οι μεσσίες στις Ελληνικές ομάδες αναμένονται. Ηρθε στον Παναθηναϊκό ο Μπίσκαν (που είναι καλύτερος από τον Κυριάκο και τον Μπασινά μαζί), στην ΑΕΚ ο Σορεντίνο μια και οι Ελληνες τερματοφύλακες είναι ασταθείς, στον Ολυμπιακό ο Τουρέ που θα γίνει ο νέος Βιειρά. Ταυτόχρονα δεν προωθούνται Ελληνες παίκτες τους οποίους στην Ελλάδα τους τρώει το μαύρο σκοτάδι. Γιαυτό και οι μόνες ομάδες οι οποίες προσπαθούν να μείνουν με Ελληνες παίκτες είναι αυτές που δεν έχουν (ή δεν θέλουν να δώσουν χρήματα) να πάρουν ξένους.
Αθλητικό καθαρά το θέμα, όπως θα φανεί σε κάποιους αλλά στην πραγματικότητα είναι θέμα της κοινωνίας. Είχαμε τη μεγάλη μεταγραφή του Κωνσταντίνου από Παναθηναϊκό σε Ολυμπιακό. Συνταρακτικό γεγονός ότι ένας παίκτης φεύγει από τον ένα αιώνιο και πάει στον άλλον (στον οποίο πολύ πιθανόν οι οπαδοί του σε λίγες εβδομάδες να αρχίσουν να τον αποδοκιμάζουν). Αλλά βλέπουμε ένα φαινόμενο που συνηθίζεται στις Ελληνικές ομάδες.
Αντικαταστάτης του στον Παναθηναϊκό (μέχρι να βγει το πρόβλημα με τους χιαστούς οπότε χάλασε η μεταγραφή) ο Αλοϊσι. Με τα ίδια χρήματα περίπου (και κάπως περισσότερα) που πήρε ο Κωνσταντίνου από τον Ολυμπιακό. Καθαρά βλέπουμε ότι οι Ελληνικές ομάδες δεν θέλουν να δίνουν χρήματα και δεν δείχνουν εμπιστοσύνη στους Ελληνες (αν και Κύπριος είναι ο Κωνσταντίνου), αλλά δείχνουν στους ξένους οι οποίοι μπορεί να είναι αμφίβολης αξίας. Ετσι έφυγε από τον Παναθηναϊκό και ο Καραγκούνης (που τόσα χρόνια πληρωνόταν λιγότερο από 1εκ το χρόνο), από τον Ολυμπιακό ο Γιαννακόπουλος, από την ΑΕΚ ο Δέλλας (που δεν έκανε ούτε στον Αρη) και συμπληρώθηκε ένα σύνολο από παίκτες που αντικαταστάθηκαν από ξένους χωρίς το ανάλογο αποτέλεσμα.
Οι μικρότερες ομάδες πράτουν το ίδιο. Ο (Νέος για να μην έχει τα χρέη του παλιού) Πανιώνιος, έβγαλε ανακοίνωση προς τους Ελληνες παίκτες να ρίξουν τις απαιτήσεις τους για να μην τους αντικαταστήσει με κοινοτικούς (έδιωξε και τον Λαγωνικάκη). Ολες για να αντικαταστήσουν τους Ελληνες με ξένους και κοινοτικούς αμφίβολης αξίας (τους οποίους όμως τους πληρώνουν πολύ περισσότερο από τους εγνωσμένης αξίας Ελληνες). Σίγουρα οι καλοί ξένοι παίκτες ανεβάζουν το επίπεδο του ποδοσφαίρου (όπως και του μπάσκετ όπου επίσης γεμίσαμε κοινοτικούς) αλλά ειδικά στο ποδόσφαιρο ποιος καλός ξένος παίκτης θα έρθει στην Ελλάδα χωρίς να έχει πολλά αγωνιστικά προβλήματα ή να είναι άνω των 31?
Οι Ελληνες παίκτες βρήκαν την άκρη πάντως. Φεύγουν στο εξωτερικό όπου πληρώνονται καλύτερα. Οταν ως και ο Νατσούρας φεύγει στο εξωτερικό σημαίνει ότι οι πόρτες έχουν ανοίξει. Το ότι δεν θα πετύχουν όλοι δεν είναι κακό. Το κακό είναι αν δεν προσπαθήσουν. Ταυτόχρονα οι Ελληνικές ομάδες υποτίθεται ότι κυνηγούν μια Ευρωπαϊκή διάκριση. Αν δούμε τις ομάδες μικρών (ποδοσφαρικά) χωρών που κατάφεραν να φτάσουν σε κύπελλο UEFA τα τελευταία χρόνια θα δούμε ότι όλες σχεδόν βασίζονταν σε εγχώριους παίκτες (με προσθήκη λίγων ξένων). Στο Champions League οι ομάδες είναι πολυεθνικές γιατί μαζεύουν τους καλύτερους παίκτες από όλες τις χώρες του κόσμου. Αλλά αν πάρουμε και τις Ελληνικές ομάδες ο ΠΑΟ έφτασε τους 4 του CL με 3 ξένους, ο Ολυμπιακός στους 8 με 4 και σήκωσαν το κύπελλο μόνο στο Manager .
Οι μεσσίες στις Ελληνικές ομάδες αναμένονται. Ηρθε στον Παναθηναϊκό ο Μπίσκαν (που είναι καλύτερος από τον Κυριάκο και τον Μπασινά μαζί), στην ΑΕΚ ο Σορεντίνο μια και οι Ελληνες τερματοφύλακες είναι ασταθείς, στον Ολυμπιακό ο Τουρέ που θα γίνει ο νέος Βιειρά. Ταυτόχρονα δεν προωθούνται Ελληνες παίκτες τους οποίους στην Ελλάδα τους τρώει το μαύρο σκοτάδι. Γιαυτό και οι μόνες ομάδες οι οποίες προσπαθούν να μείνουν με Ελληνες παίκτες είναι αυτές που δεν έχουν (ή δεν θέλουν να δώσουν χρήματα) να πάρουν ξένους.



